[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 213 ] كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّه النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيه وَمَا اخْتَلَفَ فِيه إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوه مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيه مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِه وَاللَّه يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 213 ) معنى لغات : « أُمَّةً » : ملَّت و دسته و دين . ترجمه : مردم پيش از پيدايش پيغمبران بفطرت ساده‌ى خود يك دسته و يك ملَّت بودند و خداوند براى بيم و نويدشان پيغمبران فرستاد و با آنها كتاب ز آسمان نازل نمود تا در اختلافات ايشان داورى كند پس اختلاف در حقّ ، ميان مردمان نبود مگر آنها كه با آمدن آيات و بيّنات عالم شدند و سركشى و تجاوز بيكدگر آغاز كردند . و خداوند آنها را كه مؤمن شدند بلطف و عنايت خود در اختلافاتشان رهنماى بحقّ شد چون هر كه را او خواهد و صلاح باشد به راه راست برد . سخن مفسّرين : * ( كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً ) * - 212 طبرى : ابن عباس گفته است از خلقت آدم تا پيدايش نوح ده قرن بود كه مردم به راه راست بودند پس از آن ، ميان آنها اختلاف توليد شد پس خداوند پيغمبر فرستاد . مجمع : از امام باقر ( ع ) روايت كرده‌اند كه مردم قبل از پيدايش نوح با روش فطرى و خلقى خود زندگى ميكردند كه نه گمراه بودند و نه به راه راست از آن پس خداوند